Adnını Güneşin Oğulları olarak çevirebileceğimiz bu yapım büyük ses getirdiği yıl benim için asker konusu içerdiği için ötelediğim sonrasında linkleri öldüğü için edinemediğim bir seriydi. Keşke indirseydim diye hayııflandım ama nafile. Bazen dizileri izleyememek izleyici için artı demek sanırım. Böylece harika hikayelerin iyiler arasında kaybolup gitmesi mümkün olmuyor. Bizim için onları çeviren iki malum site var. Yeppudaa ve Koreanturk (İyiki varsınız:) Lütfen bir yerlere gitmeyin:) Şahsen ben ilkini tercih ediyorum çünkü paylaşım dosyaları diğerininkinin yarısı kadar. Ancak dizinin dünya çapındaki başarısı ve izlenme oranları tavan yapınca telif hakkı devriye girdi ve linkler ölüverdi.Bir süredir aralıklarla belki yine paylaşılır umuduyla aranıyordum ki nihayet harika yapım nete düştü. Keyfime diyecek yoktu elbet. Hedefe kilitledim. İki günde bile bitirebileceğim kadar nefisti ama malum yüksek lisans işleri yüzünden tadını çıkararak ve kendimi frenleyerek tv den uzak durdum.


Gelelim içeriğinde ne var ne yokmuş deyip eteğimizdeki taşları dökmeye. Bir Bileşmiş Milletler askeri olan Yoo Shi Jin ve arkadaşı Başçavuş Sao Dae Young görev sonrası başkente dönmüş ve eğlence parkında oyuncak tabancalarla hedef vurma standında ter dökmektedirler. Tam ellerindekinin bozuk olduğu konusunda hem fikir olmuşlardır ki yardım isteyen bir kadın çığlığı duyarlar. Görünüşe göre biri hırsızlık yapmış motorsikletiyle olay yerini terk etmektedir. Tam da bulundukları yolu geçerken ikilinin plastik mermileri ile yeri boylar. Düşme yüzünden yaralanınca gerekli ilk müdahaleyi yapmaya koyulur ve koluna durumunu anlatan bir de not yazıp gelen ambülansla hastaneye postalarlar. Ancak sonrasında fark ederler ki hırsız o hengamede baş çavuşun telefonunu yürütmüştür. Yüzbaşı kendisininki ile arar ama açan olmaz Soluğu hastanede alırlar. Bu arada hastamız rönteng için gittiğinden telefonu çalınca tedaviden sorumlu doktorumuz Kang Mo Yeon onu yerine cevap verir. Çağrı kaydı Büyük Patron olarak gözükmektedir. Dolayısıyla geldiklerinde çoktan karşısındakinin çete lideri ya da benzer birşey olduğu kanaatına varmıştır. (Gerçi o sevimli yüzle kim çete lideri olur ki! Ah Ah!) Durumu açıklama girişimini görmezden gelir ve konuşmaya gönüllü bile olmaz. Tabii yüzbaşı hanımefendiyi çoktan ilginç bulmuştur ve kolay kolay pes etmeye niyeti yoktur. Bu arada sevimli hırsızımız hastaneden kaçar. Çünkü alacaklıları peşindedir. Ellerine düşer ve tartaklanırken Yüzbaşı Yoo Shi Jin ve arkadaşı Başçavuş Sao Dae Young olaya müdahil olurlar. Görünüşe göre kendi geçmişi de pek parlak olmayan Sao Dae Young delikanlıyı abisi olarak korumak istemektedir. Kaba ve kötü adamlar ikilinin elinden hamur haline gelir ama bu arada delikanlı iyice benzetilmiştir.


Çocuk revire götürüldüğünde halini gören güzel doktorumuz  her ne kadar Yoo Shi Jin "güzelleri, yaşlıları ve yardıma ihtiyacı olanı korurum" ilkesiyle yaşadığını söylese de suçlu olduklarına inanmıştır. Açıklamalarına kulak tıkar ve güvenlik kameralarıyla teyit etmek ister. CCTV'de durumu anlayınca özür diler. Görünüşe göre aklandığı için memnun olan Yüzbaşı Yoo Shi Jin kibarca özrünü kabul edip karşılığında bir iylik yapmasını ve kendisini tedavi edimesini ister. Yarasını işaret edince Kang Mo Yeon dalga geçtiğini düşünüp parmak basar. Kıvranırken tişörtünü sıyırınca ufak bir şok geçirir. Görünüşe göre adam sözlerinde ciddidir. Dikişleri açılmış ve yarası kanamaktadır. Nasıl olduğunu sorunca üstün körü bir sebep söyler ama doktorumuz da geçmişte gönüllü çalışmalar yapmıştır ve silah yaralanmalarına aşinadır. Yüzbaşı yine de çok net konuşmaz. Birimindeki revire rağmen kontrol için gelip gelemeyeceğini sorar. Çünkü uzun yolları göze alacak kadar karşısındakinden etkilenmiş haldedir. Ancak sonraki görüşmeleri Kang Mo Yeon'un girdiği acil ameliyat yüzünden gerçekleşmez. Yoo Shi Jin bir süre bekleyip birliğine döner. Telefonlaşırlar ve Yoo Shi Jin geç saate rağmen yine de  gelebileceğini söyler. Hastaneye adım atmıştır ki görev için çağrıldığını bildiren bir telefon çağrısı alır. Görünüşe göre bir araya gelmek o an için mümkün olmayacaktır. Durumunu bildirdiğinde buluşmaya hazırlanan Kang Mo Yeon  nerede olduğunu sorar. Genç adamın çatıdayım yanıtına şaşırır. Yoo Shi Jin bir sonraki sefere hastane dışında bulmayı ve sinemaya gitmeyi öneirir ve kendisini almaya gelen helikoptere biner.

Afganistandaki bir rehine krizini çözüp geri döndüğünde hiç birşeyin farkında olmayan ve ikinci buluşma için nöbet bitimi evine gitmek üzere çıkan sevgilisini almaya gelmiş sıradan bir genç adamdır. Ancak sinemada beklenmedik görev takvimi uyarınca emir aldığı bir telefon gelince kızımız "yine mi terk ediliyorum?" derken adamakıllı bozulmuştur. Genç adamın verebileceği tek cevap özür dilemektir. Kang Mo Yeon randevuya yalnız devam etmeye ve filmi yalnız izlemeye karar vermiştir ki kendisi de hastaneden gelen bir telefon nedeniyle çıkmak zorunda kalır. Uzun süredir akademik kariyer ve profesörlük için uğraşmakta ve bu uğurda hocalarının rica adı altında ayak işlerini yapmaktadır. Daha iyi olabilmek için deneyim kazanmak ve rakiplerinden sıyrılabilmek için uzun mesailer harcayıp ameleyathanede de ter dökmektedir. Tüm bu çabasına rağmen alt sınıfından bağlantıları iyi bir başka kişninin yerine seçilince 4. başvurusu da böylece geri çevrilmiş olur. Kıza ve pişkinliğine duyduğu derin öfke ya da döktüğü gözyaşları durumu değiştirmez. Yeni profesörün ayak işi niteliğindeki yüzsüz talepleri de pes dedirtir. Ancak bu durum beklenmedik biçimde onun için yeni bir kapıyı açar. Televizyonda sağlık programına çıkan konuk doktor olarak ekranda boy gösterirken ünü ülke çapında yayılmaktadır. Yoo Shi Jin döndüğünde önce telefonlarına yanıt alamaz ama kısa süre sonra onu ekranlarda bulur. Yeniden bir araya geldikleri kafede karşılıklı otururlarken aralarında görünmez bir duvar örülmüş gibidir.  İkilinin konuşması bir yol ayrımı niteliğindedir. Kang Mo Yeon oek çok cümlenin ardından ilişkilerini bitirmeyi seçer. Yoo Shi Jin zaten bunu bekler gibidir ve iyi dileklerini sunmakla yetinir. Sekiz ay sonra Kang Mo Yeon hastane başkanının iş dışı beklentilerini karşılamayışı yüzünden bir Bağdat kenti Uruk'a gönüllü gidecek ekibin başında sürgüne yollandığında  burada bölük komutanı konumundaki Yoo Shi Jin ile yeniden karşılaşırlar.



Hikayemizin ikinci çiftinin odağında başçavuş Sao Dae Young ve yine asker ama aynı zamanda bir doktor olan Yoon Myeong Joo var. Biri generalin kızı öteki düşük seviye bir asker. Yani sosyal statü aralarındaki en büyük engel ve general baba da yine yüksek mevki bir asker oğlu olan Yoo Shi Ji'i damadı olarak görmek istemekte. Bu yüzden onaylanmayan birliktelikleri her defasında ayrılık anlamına gelmekte. Adam için hüzünlü bir aşk. Çünkü ulaşılabilirliği yok. Kişi nasıl doğduğunu ya da nereye ait olduğunu değiştiremiyor.  Mesleğinin bir parçası itaati ve kabullenmeyi gerektiriyor. En büyük engeli sevdiği insanın babası olduğu kadar sorgulamadan emirlerine harfiyen uyması gereken üssü durumunda.


Seri hakkında birkaç not düşeyim. Bu dizi hakkında kesinlikle yanıldığımı itiraf ediyorum. Asker, silah ve çatışma içerikli yapımları pek sevmem. Ancak konu basit gibi gözükse de insancıl yönü beni derinden etkiledi. Vatan, bayrak ve millet sevgisini hissetmek bu duyguya yabancı olmayan bir toplumun ferdi olduğumdan belki zaman zaman fazlasıyla duygulandırdı. Neden asker oldun sorusuna Yoo Shi Ji'in verdiği cevap manidardı."Birilerinin olması gerek." Gerçekten de ne kadar doğru bir tesbit. Birileri fedakarlık yapmasa ve canını ortaya koymazsa güzide ülkemin hali nice olur diye düşünmeden edemedim. Korelilerdeki vatanseverlik bizimkine benzer duygular hissetirdi sanırım. (Gerçi yakın zamanda halkın vatandaşlıktan çıkmaya meyilli olduğunu da okumuştum bir ara nette.) Öte yandan oyuncu Song Joong-Ki dizi öncesi askerlik hizmetini tamamlamıştı. Belki de bu yüzden karakterine hayat verirken o hislere aşinaydı ve en ufak bir yapmacıklık hissi uyandırmadı. Hikayenin bam telimize dokunan insancıl yönü ise bambaşkaydı. Deprem sonrası Uruk Halkına yardım elli uzatılışı ve yerli halktan bir santral çalışanının botlarını ayakları açık ayakkabısında kan revan içinde kalmış doktora kızımıza verdiği o sahneyi izlerken gözyaşlarımı tutamadım. Felaketlerde insanlık önceliklidir. Din, dil, milliyet ayrımı olmaz. 17 Aralık depreminde bunu yaşamış bir toplumuz. Bizler için içler acısı bir dönemdi. Çekilen sıkıntıları halen hatırlarım.

Dizideki yan karakterler de rollerinin hakkını vermiş. Hikayede kötüler de var olmalı elbet ve buradaki kötü adam cidden çok karizmaydı. Amerikalı eski asker şimdilerin silah kaçakçısı Argus sergilediği muhteşem oyunculukla iyi iş çıkarmış. Ses tonu da bir o kadar etkileyici. Yoo Shi Jin ile süregelen dostluklarının bittiği o sahne de muhtemeşdi. (Anlatmak istiyorum ama tadı kaçmasın:) Yardım ekibimizin bir diğer doktor çifti Song Sang-Hyun ve Ha Ja-Ae ilerlemiş yaşlarına rağmen bir türlü sevgililik aşamasına geçemeyen sevimli halleriyle ve eğlenceli replikleriyle gülümsetti. Şu ara Arirang Tv'de Showbiz Korea sunuculuğunu yapan Jasper Choe'u Daniel Spencer rolünde görünce şaşırdım. Öncesinde dizilerde yer aldığı hakkında biraz bilgim vardı ama burada görmek süpriz oldu. Lee Chi-Hoon'un ise göçük altındaki adamı artçı şok sırasında geride bıraktığı  için pasif ve suçlu gibi davranması aptalca geldi. Deprem olurken tepene birşeyler düşmeden kaçabiliyorsan kaçman kadar doğal birşey olmasa gerek. Sonrasında kendini kanıtlama çabası falan pek inandırıcı gelmedi. Yaptığı yüzünden ona hasım kesilen karakter de bir diğer sinir tipti. Hikayede Jang Hee-Eu'ın varlık sebebini çözemedim. Sürekli "şimdi ne olacak" diyerek zırlaması dışında pek bir repliği yoktu. Senaristi keşke daha anlamlı bir rol örgüsü verseymiş iyi olurmuş. Lüzümsuz bir karakterdi.

Dizinin %40'a dayanan izlenme oranı ve dünya çapındaki başarısı malum. O yılın bütün ödüllerini de silip  süpürmüş. Senaristini ve metin yazarlarını kutlamak gerek. İnce ayrıntılarla ve yerinde espirilerle ilmek ilmek örülmüş ve çok iyi sunulmuş. Ama şu final konusunda daha iyi birşeyler yapılabilirdi. Klişe olsun ne fark eder. Niye bize harika bir finali çok görüyorlar bilmem:) Seriyi ülkemizde ekranlarda görmek isterdim doğrusu. Ama bizim kanllarımız genelde uzun serileri tercih ediyor.  (Artık yayınlamıyorlar tabii) Bu yüzden pek ihtimal dahilinde görmüyorum.

Müzik albümü ise en az seri kadar dinlenilesi. Gummy'nin You Are My Everything'i ilk sırada gönlüme taht kurdu. Ancak tüm albüm arşivlenmeyi hak ediyor. Aslında bu denli hoş şarkılar neden bir albüme konmuş ki? Her biri bir dizinini baş yapıt şarkısı olabilirmiş.

1. Gummy: You Are My Everything
2. Yoon Mi Rae : Always
3. LYn : With You (En az You Are My Everything kadar güzel )
4. Mad Clown and Kim Na Young: Once Again (Rap kısımlarını duyunca hayal kırıklığı yarattı)

Hikayemizin iki ana karakterinin 2017 sonlarında evlendiğini söylemek ayrı bir keyif. Song Joong-Ki 1985, Song Hye-Kyo ise 1981 doğumlu. (Bana da uyarmış :) Çünkü ikilinin kimyası gayet gerçekçi görünüyordu:) Birbirlerine çok yakışıyorlar. Ömürleri boyunca beraber mutlu olmalarını dilerim.




Comments (0)